Hariharan, yazısında ayrıca, Küresel mali krizin ağırlığı altında ezilmiş Batılı seyircilerin çoğu için Hindistanın en iğrenç yüzü hakkındaki bu peri masalı, bir tür eğlence boşalımı olmalı ifadesini kullanıyor.
İngiliz Danny Boyleun ABD ve İngilterede birçok ödül kazanan uzun metrajlı filmi, Oscarın en iyi film adayları arasında yer alıyor ve ABDde 100 milyon dolarlık hasılata yaklaşmış bulunuyor. Ama 455 milyon insanın günde 1,25 dolar kazanarak hayatta kalmaya çalıştığı Hindistanda basının sefillik pornografisi olarak nitelendirdiği film aynı başarıyı yakalamış gibi görünmüyor...
Bir televizyon programında, Hindistanın sefaletini satmak aslında Batıda bir açılım yapmanın en iyi yolu değil denilirken, Bollywoodun süper starlarından Amitabh Bachchan da, parlayan Hindistanın karanlık yüzünü (sefalet, şiddet, mafya, uyuşturucu ya da yolsuzluk) yansıtan bu filmi kınıyor.
Filme esin kaynağı olan Q&A adlı romanın yazarı Vikras Swarup ise, tersine, Bu, beklenenin aksine varoşlardan çıkabilen bir kahramanın zafer hikayesi savunmasını yapıyor.
Ancak Mumbainin varoşlarından çıkıp Kim milyoner olmak ister adlı yarışmayı kazanan genç Hintlinin kaderini anlatan bu modern peri masalı, İngilizce konuşan yoksul kesimleri film salonlarına çekmeyi başaramadı.
Sinema eleştirmeni Kishwar Desai de, Neden bu kadar kötü bir film Batıda bu kadar beğeni kazandı? sorusunu soruyor ve Slumdog Millionairein Hindistanın suni bir yönünün yansıttığı yorumunda bulunuyor ve Ayrıca Hindistanda sefalet içinde yaşayanlara acımak ve acılarını paylaşmak için bir İngiliz değil, bir Hintli yapımcı gerekirdi diyor.