Camide, Özcanın eşi Gönül Ülkü Özcan, kızı Fulya Ündüz, torunu Tarık Ündüz ve damadı Gazanfer Ündüz ile Gönül Ülkünün önceki eşinden oğlu Kılıç Işılay ve torunu Sinan Işılay taziyeleri kabul etti.
Buradaki törene Turizm ve Kültür Bakanı Ertuğrul Günay, İstanbul Valisi Muammer Güler, Şişli Belediye Başkanı Mustafa Sarıgül, DSPnin İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı adayı Ahmet Vefik Alp, CHPnin İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı adayı Kemal Kılıçdaroğlu, Milli Takımlar Teknik Direktörü Fatih Terim, TÜRSAB Başkanı Başaran Ulusoy ile eski İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ali Müfit Gürtuna da katıldı.

Foto Galeri: Siyah beyaz yıllarda Gazanfer Özcan

Özcanı son yolculuğunda, Avrupa Yakası dizisi oyuncularından Hasibe Eren, Engin Günaydın, Ata Demirer, Gülse Birsel, Levent Üzümcü, Hale Caneroğlu, Şenay Gürler, Yıldırım Öcek, Binnur Kayanın da aralarında bulunduğu çalışma arkadaşları, Rutkay Aziz, Bülent Kayabaş, Ferhan Şensoy, Fatih Erkoç, Kerem Alışık, Atilla Dorsay, Zerrin Özer, Zihni Göktay ve Adnan Şensesin de aralarında bulunduğu sanatçı dostları yalnız bırakmadı.
Özcanın cenazesi, burada öğle vakti kılınan cenaze namazının ardından alkışlar eşliğinde bir süre eller üzerinde taşınarak cenaze arabasına konuldu. Yoğun katılımın olduğu törenin ardından Özcan, Karacaahmet Mezarlığında defnedildi.
Törene, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ile CHP Genel Başkanı Deniz Baykal da çelenk gönderdi.
Büyük usta gözyaşlarıyla uğurlanıyor.

Ailesi ve sevenleri usta tiyatrocuyu uğurluyor

Tiyatro dünyası büyük ustayı son yolculuğuna uğurluyor

TİYATRO DÜNYASI BÜYÜK USTAYI SON YOLCULUĞUNA UĞURLADI
Rutkay Aziz: İyi ki Avrupa Yakasına girmişim, iyi ki onu tanımışım, iyi ki birlikte olmuşum onunla diyorum; bu işin bir yanı. Ama en son Gazanfer Beyi yitirmemizle birlikte tiyatro sahnelerimizde bir üslup, bir anlayış, bir dönem, perdelerini kapatmıştır. Ama bu perdenin kapanma süresi içinde her ne kadar bir tiyatro sahibi olsa da, ülkemizde bir özel tiyatro sahibi olmak demek öncelikle bir emekçi olmaktan geçer. Ve ülkemin her emekçisinin çektiği acılar gibi Gazanfer Bey de bir tiyatro sanatının bir emekçisi olarak çok ciddi acılar içindeydi, ben bu son üç yılda Avrupa yakasının kulislerinde biraz da tiyatro kökenli olmamız nedeniyle onunla epey bir dertleştik. Düşünsenize iki sene önce bir değerlendirme kurulu maliyeye olan borcu nedeniyle 50 bin lirayı Gazanfer Beyin tiyatrosuna vermemiştir. Yani bunu anlamakta zorlanıyorsunuz, kim kime neyi vermiyor? O zaman devlet ya da Maliye Bakanlığı, Kültür Bakanlığı, kimse bilemem, kendilerine gelecekler. Bu ülkede gerçek anlamıyla bir kültür politikasını hayata sokacaklarsa öncelikle böylesine ender, nadir çiçeklerine sahip çıkacaklar, onları koruma altına alacaklar. Bunun acısını ben hala içimde sanki onunla konuşuyormuş gibi taşıyorum. Bütün rollerini güzel oynadı ama bu rolü kötüydü. Ama biz gene de onu alkışlarla ölümsüzlüğe yolcu edeceğiz.
Ata Demirer: Herhalde kibarlık üzerine bir baş yapıttı Gazanfer abi. Siyasetten sokağa kadar kabalığın hakim olduğu bir dönemde bıçakla kesilip ayrılmış gibi başka bir dil konuşur gibiydi. Yani onun kadar hoşgörülü, sabırlı hiçbir zaman ben şahsım adına olamam. Onun kaybı eski bir dilin susuşu gibi bir şey bizim için. Son yılların maalesef talihsiz biçimde sistem yüzünden açılan bir vergi borcu ve bu borcu nasıl öderim gibi kaygılarla geçirdi. Sadece oynarken ve birlikte yaptığımız -yasaktı ona gerçi ama- kahve sigara sohbeti esnasında bunları unuttuğunu ve bunun kendisi için bir rehabilitasyon olduğunu hep şaka yolu söylerdi. Şimdi aramızda yok artık, onun bu serzenişlerini biz de dillendirirsek bundan sonrası için nadide çiçekler üstüne basılmadan son zamanlarını en azından daha mutlu geçirirler.
Gülse Birsel: Olağanüstü bir oyuncu olduğunu söylememize zaten gerek yok ama olağanüstü bir insandı da. Her olağanüstü sanatçı bu kadar nadide biri olabilir mi bilmiyorum? Benim hayatımda ilk gördüğüm tiyatro oyunu Gazanfer beyin oynadığı bir oyundu. Belki bu işlere başlamamın da temel sebeplerinden biridir. Ne kadar mutlu ki yıllar sonra onunla tanışma ve çalışma şansına eriştim. Büyük bir onurdu, büyük bir şerefti keşke daha uzun sürseydi. Ama bu kadarmış. Bu bahsedilen vergi borcuyla ilgili konuda hakikatten bizi onu tanıdığımızdan beri üzen tatsız bir konudur.
Levent Üzümcü: Uzun bir sanat hayatı vardı, biz onun sanat hayatını artık iyice demlendiği bir zamanda karşısına çıktık. Her oyuncuya o yaşında faal olarak bu kadar büyük bir şöhretle oyunculuk nasip olmaz, ona bu nasip oldu. Yine her oyuncuya kendi cenazesinde böyle mahşeri bir kalabalık da nasip olmaz, bu da ona nasip oldu. Onunla çalışmak da herkese nasip olmadı, o da bize nasip oldu. Onun için kendisine çok teşekkür ediyorum. Fiziksel olarak kendisini kaybettik ama ruhu her zaman bizimle birlikte olacak. Biz ölene kadar bizimle birlikte yaşayacak.
Suna Keskin: İnanılmaz üzüntü içindeyim. Türk tiyatrosu için ve biz dostları için, ailesi için büyük bir kayıp. Yeri doldurulmaz bir oyuncu ve dost... Son üç-dört yıldır Avrupa Yakasında birlikte çalışıyorduk. Çok lezzetli, çok tatlı, çok güzel anılarımız var. İnanamıyorum ama bir yerde bunun tesellisi yok. Böyle bir usta bir daha gelmez diye düşünüyorum.
Sarp Apak: Ben de hocayla aynı sahneyi paylaşma şansını elde ettim, çok şey öğrendim. Onu tanıdığım için kendimi çok şanslı hissediyorum başımız sağolsun.
Yıldırım Öcek: Çocukluğumdan beri büyük bir keyifle izlediğim hayranı olduğum ustayla birlikte oynama onuruna eriştiğim için ben kendimi çok şanslı hissediyorum. Hepimizin başı sağolsun. Vergi konusuna gelince kültüründe vergisi olur mu diye sormadan geçemiyorum.
Timur Acar: Benim için çok kısa bir dönem oldu Gazanfer Hoca ile çalışmak... Son dönemlerde katıldım diziye. Ama gerçekten de bu mesleğe başlamamızdaki en önemli insanlardan biriydi. Ve onunla kısada olsa çalışmak benim için gerçekten gurur verici bir şey. Gerçekten de oturduğu yerden büyük bir enerjiyle bizimle oynuyordu. Tanıştık ve şimdi de buradayız. Kendisi her zaman bizimle birlikte olacak.
Hakan Yılmaz: Genç kuşak olarak o kadar şanslı hissediyorum ki ben kendimi... Gazanfer Hocayla çalışmaktan dolayı. Oturduğu yerden sadece koltukta oturarak büyük oyunculuğuyla hepimizi tokatlıyordu öyle büyük bir oyuncuydu. Kuliste de kahve sigara molasında en büyük derdini anlatırdı vergi borcunu anlatırdı ama hep onu sindirmeye çalışırdı. Yani çok üzgünüm çok fazla bir şey konuşamayacağım.
Bihter Özdemir: Genç ve yeni tiyatrocu olarak yaşayan bir ustayla aynı sahneyi, aynı seti, hatta ayrı iki seti, hem dizi hem sinema filminde oynamaktan çok gurur ve onur duydum. O benim babamdı.
Müjdat Gezen: 1960 yılında şehir tiyatrosunda tanıştım Gazanfer Abiyle. Çok yardımlarını görüm. Güneş reklam diye o zamanların bir şirketi vardı, İstanbul radyosuna Nasrettin Hoca programları yapardı. Gazanfer Abi yapardı onları. Ben Nasrettin Hocanın oğlu olurdum, Vahi Öz, Nasrettin Hoca olurdu. Gönül Ablanın ablası, karısı olurdu. Bana para verirdi oradan. Sonra Paydos piyesi başladı, tam o sırada Gazanfer Özcan tiyatrosunu kurdu. Ayrılınca onun rolünü ben oynadım. Sonra birçok filmde birlikte olduk. 1960tan bu yana, işte 50 yıla yakın bir süre geçmiş. Tabii aile dostuyduk biz, çok yakınlığımız vardı. Böyle zamanlarda ne söylenir çok da iyi bilmiyorum. Zannediyorum ki kaçakçıların vergi borcunu affeden devlet, bu vergiden kalan borcuna da herhalde bir jest yapacaktır. Olmazsa başka bir şey düşünüyoruz zaten.
Zihni Göktay: Kendisini kısa pantolondan yeni kurtulduğum senelerde seyirci olarak izlemeye başlamıştım ki bu da 50 sene oluyor. 50 sene önce seyirci olarak tanıdım, birkaç sene sonra karşılıklı oynamak nasip oldu. 105 bölüm Kuruntu Ailesinde karşılıklı oynadık. 26 bölüm Huzursuzlar adlı bir huzurevinde geçen dizide oda arkadaşım oldu. Aile dostluğumuz ise 40 yıldır devam ediyordu. Sahnedeki duruşuyla, özel hayatındaki duruşuyla hepimize örnek oldu. Büyük bir komedyendi. Ben kendisinden çok feyz aldım. Hem ustam, hem arkadaşım, hem de iyi bir dostumdu. Kaybetmekten çok üzüntülüyüm. Çünkü bundan 6 ay 3 hafta öncede Suna Ablayı kaybettik biliyorsunuz. Onun acısı küllenmeden Gazanfer Ağabey daha beter bir ateş düşürdü içimize. Onun izinde yürümeye gayret edeceğiz.
Erol Günaydın: Gazanfer, perde diyerek perdesini kapattı. Birkaç kişi kaldık. Bizler de perde deyip kapatacağız perdelerimizi. İşte bu hallere geldik. Bir çağ bitiyor, başka bir çağ başlıyor. Gelip gidiyoruz işte. Gazanferi çok severdim, çok üzgünüm. Çok iyi bir dostumdu, çok büyük bir ustaydı. Böyle adamlar bir daha kolay kolay gelmez. Ancak oynadığı filmler ve dizilerde seyredeceğiz. Bundan sonra hayal perdelerinde seyredeceğiz onları.
Haldun Dormen: Gerçekten bir kuşak gidiyor, perde kapanıyor. Sunadan sonra Gazanferin gitmesi... Gazanfer kendisine özgü müthiş bir ustaydı. Ben maalesef onunla sahnede çalışamadım. Birbirimize çok saygı duyardık. O benim oyunlarıma gelirdi, ben onun oyunlarına giderdim. Ama bir televizyon filminde, yıllar önce birlikte çalıştık. Yeri hiçbir zaman doldurulamayacak. Onun komedisi bambaşka bir komedi tarzıydı. Halkın içinden biri gibi konuşur, komedisini öyle yapardı.
Salih Kalyon: İsmet Bozdağın kızı Rumeysa Bozdağ konservatuara girecek, hazırlıklar yapıyor arkadaşıyla birlikte. İsmet Bey Kemal Tahire soruyor: Bu çocuklar tiyatrocu olmak istiyorlar, ne diyorsun? Ankara Devlet Konservatuarına mı girsinler, İstanbul Belediye Konservatuarına mı? Kemal Tahir diyor ki, Eğer tiyatrocu olmak istiyorsanız önce gidin Gazanfer Özcan Tiyatrosuna girin, bu halkla nasıl diyalog kurulur bunu iyice öğrenin, ondan sonra canınız nereye istiyorsa oraya gidin girin... Kemal Tahir toplumumuzu çok iyi tanıyan bir yazarımızdı. Gazanfer Ağabey de Türk tiyatrosunda özel bir dili olan tiyatrocumuz... Ama o di lde onunla beraber gitti.
Müşfik Kenter: Çok büyük bir kayıp Türkiye için. Gerçekten büyük sanatçıydı... Onunla çok çalıştık. Genellikle de seslendirmelerde çok ahbaplığımız, dostluğumuz olmuştu. Çok sevdiğim bir insandı. Dünya tatlısı bir insandı. Allah rahmet eylesin, çok üzüldüm.
Lale Belkıs: Gazanferi 45 yıldır tanıyorum gerek ailece, gerek özel olarak dostluklarımız oldu Gazanfer bir güldürü, bir tiyatro ekolüydü. En son telefonla konuşmamda hayatın bir oyun olduğunu söyledi. Nasıl olsa ister boşa koy, ister doluya bu perde kapanacak dedi. Tabii perde kapanacak ama güzel şeyler bırakmak en güzel şey. Gazanfer bize unutamayacağımız şeyler bıraktı. Huzur içinde yatsın, dostlarının kalbinde her zaman yaşayacak.
Erol Evgin: Gazanfer Ağabeyimizin kaybı Türk gösteri sanatları için çok büyük bir kayıp. Ben müzikal oynadığım yıllarda tanımıştım. 80li yıllardan bu yana süren dostluğumuz, bir ağabey kardeş ilişkimiz vardı. Sahnede izlemekten çok büyük zevk aldığım bir sanatçıydı, bir halk sanatçısı, müthiş ölçülü oynayan bir sanatçıydı. Genç sanatçılara öğüdüm onun dizilerdeki oyunlarını izlemeleri. O kahve fincanını kullanışını, ölçüsünü, dozunu izleyin, çok şey öğreneceksiniz. Zamanlaması çok iyi bir sanatçıydı. Nurlar içinde olsun. Aynı zamanda muhteşem bir İstanbul beyefendisiydi. Çok zarif, olgun bir beyefendiydi.
Fatih Erkoç: Tüm Türkiyenin başı sağolsun... Tabii ki tüm Türk insanı gibi ben de çok üzüntülüyüm. Allahtan rahmet, geride kalan yakınlarına da sabır diliyorum. Oyunlarını izlemekten en çok haz ve zevk aldığım tiyatro sanatçısıydı. Umuyorum bütün gençlere örnek olmuştur. Ben de bir sanatçı olarak bunu söylemek zorunda hissediyorum kendimi. Vergi borcu... Bu çok gücüme gidiyor. Böyle değerli sanatçının bu durumda olmaması gerektiğini düşünüyorum. Devletin bir şeyler yapması gerektiğini düşünüyorum. Allahtan rahmet diliyorum.
Tarık Papuççuoğlu: Şimdi onu tanıyanların hepsinin vurguladığı; Gazanfer abinin önemli bir tiyatro duayeni olduğu, hayatını ailesiyle tiyatroya adadığı. Bunların hepsi
doğru şeyler. Söyleyeceğim tek şey, tiyatronun bir disiplin işi olduğu. Komedi tarzını benimsemiş bir tiyatro grubunun ne kadar disiplinli hareket etmesi gerektiğini bize öğreten ustamızdı. Onun duruşu, Türk tiyatrosuna katkıları bana bunu öğretti. Benim bu anlamda ustam oldu. Ömrümü, yaşama biçimimi tiyatroya vakfetmiş bir insan olarak, çok önemli bir ustamı, ağabeyimi kaybettim. Huzur içinde yatsın.
BU USTA DA BİZE CIZ ETTİ
Şemsi İnkaya: Gazanfer abiyle ne zaman karşılaşsak, seninle bir daha beraber çalışamadık Şemsi derdi bana. Hocam inşallah bir gün çalışırız derdim. Haberi duyunca, birden bire hepsi film şeridi gibi gözümün önünden geçti. O ustanın seyirciye büyük bir saygısı vardı. Kadrosuna, seyirciye saygısı olmayan oyuncuyu kabul etmezdi. Çok doğru bir prensipti bu. Biz ondan çok şey öğrendik. Türk tiyatrosunun müthiş ustalarından biri daha gitti. Peş peşe gidiyorlar. Böyle duyduğu zaman insanın içi gidiyor, cız ediyor. Bu usta da bize cız etti ve gitti.
Sümer Tilmaç: Benim ustam sayılır. Yıllarca komedi dalında tiyatro yapmış, gerçek anlamda bir tiyatro sanatçısıydı. Çok üzgünüm. Büyük bir ustayı kaybettik. Başımız sağ olsun.
Arkadaşları, Sade Vatandaşta duygularını dile getirdiler.

Tiyatronun büyük ustası Gazanfer Özcana veda

Büyük usta Gazanfer Özcan yaşamını yitirdi

Gece Gündüz (18 Şubat 2009) - Gazanfer Özcanı kaybettik

78 YILLIK YAŞAMINDAN...
Kimseyi üzmemek için habersiz kaldırıldığı hastanede, 78. doğumgününde hayata veda eden usta oyuncu Gazanfer Özcan, 27 Ocak 1931de İstanbulda doğdu. Cihangir Firuzağa İlkokulu ve Beyoğlu Ortaokulunda okuyan Özcan, Vefa Lisesinden mezun oldu.
Lisedeyken oynadığı Hisse-i Şayia adlı oyundaki Bican Efendi rolüyle tiyatroyla tanışan Özcan, Şehir Tiyatrolarının Çocuk Bölümüne katıldı.
1955te Komedi Tiyatrosunda oynanan Mahallenin Romanı oyunu, Özcanın tiyatro yaşamının dönüm noktası oldu. Bu oyunda rahatsızlanan Reşit Gürzapın yerine sahneye çıkıp başarılı olunca kadroya giren Özcan, 1962ye kadar hem çocuk tiyatrosunda, hem yetişkin oyunlarında görev aldı.
Özcan, 1962 yılında Gönül Ülkü ile evlendi ve Gönül Ülkü-Gazanfer Özcan Tiyatrosunu kurdu.
1950li, 1960lı yıllarda çok sayıda sinema filminde de rol alan Gazanfer Özcan, uzun bir süre sinemaya ara verdikten sonra 2000 yılında çevrilen Komiser Şekspir filmiyle sinemaya döndü.
Pek çok dizide de rol alan Özcan, Kuruntu Ailesi adlı dizideki Hüsnü Kuruntu rolüyle tanındı, pek çok yapımda ailenin babası rolünü üstlendi. Avrupa Yakası dizisindeki Tahsin Bey rolüyle de baba rolünü sürdürdü.
Tiyatro, sinema ve televizyon dizileriyle unutulmaz karakterlere hayat veren Gazanfer Özcan, 1998 yılında Devlet Sanatçısı unvanını aldı.
Sinemada en son Mahsun Kırmızıgülün yönettiği Beyaz Melek filminde rol alan Özcanın oynadığı filmler:
İngiliz Kemal, Lawrencee Karşı (1952), Çeto Salak Milyoner (1953), Fındıkçı Gelin (1954), Aramızda Yaşıyamazsın (1954), Şimal Yıldızı (1954), Allı Yemeni (1958), Sevdalı Gelin (1959), Garipler Sokağı (1959), Biz İnsan Değil Miyiz (1961), İki Damla Gözyaşı (1961), Utanmaz Adam (1961), Naciyem (1961), Minnoş (1961), Yedi Günlük Aşk (1961), Külkedisi (1961), Damat Beyefendi (1962), Şaka Yapma (1962), Avare Şoför (1963), Vur Patlasın Çal Oynasın (1970), Çılgın Yenge (1971), Televizyon Çocuğu (1975), Tokmak Nuri (1975), Ah Nerede Vah Nerede (1975), Dam Üstüne Çul Serelim (1975), Burnumu Keser Misiniz (1992), Komiser Şekspir (2000), Keloğlan Kara Prense Karşı (2005), Beyaz Melek (2007).
Gazanfer Özcan ayrıca, Kuruntu Ailesi, Başımıza Gelenler, Baba ve Avrupa Yakası dizilerinde rol aldı.
27 Ocaktan itibaren kalp yetmezliği ve iskemik serebral vasküler hastalık tanılarıyla tedavi gören Gazanfer Özcan, 13 Şubattan bu yana da yoğun bakımda takip ediliyordu.
| DİĞER HABERLER İÇİN TIKLAYINIZ |
 |