1970te Invercargillin South Island kentinde bulunan Southland Müzesine getirilen Henrynin ilk kez baba olduğunu tahmin ettiklerini söyleyen bakıcıları, sürüngenin karnından bir süre önce bir tümörün alınmasının ardından yaşama gücünün ve enerjisinin arttığını kaydettiler.
Saldırganlığıyla meşhur Henryyi uzun yıllardır yalnız tutmak zorunda kaldıklarını belirten müzenin yetkilileri, Yeni Zelandaya özgü bir tür olan ve yaşayan fosil olarak adlandırılan tuataralardan müzede bulunanların daha önce de yumurtladıklarını, ancak Henrynin yumurtalarının çok özel olduğunu ifade ettiler.
Müzede 70 kadar tuatara bulunduğu ve şu anda üç dişi ile çok uyumlu şekilde yaşayan Henrynin ileride başka yavrularının da olabileceği belirtiliyor.
Diğer sürüngenlerle karşılaştırıldığında çok uzun ömürlü olan tuataralar, dinozorlarla birlikte 200 milyon yıl önce dünyada bulunan sürüngen türü ailesinin yaşayan son üyeleri.
Tuatarayı diğer sürüngenlerden ayıran özelliği başının üzerinde ince bir deriyle kaplı üçüncü bir göz bulunması.
Tuatara üzerinde araştırma yapan ve bu üçüncü gözün görme işlevinin olmadığını bulan bilim adamları, bu üçüncü gözü tuataraların, güneşin pozisyonundan yola çıkarak yön bulmak için bir pusula gibi kullandıklarını tespit etmişlerdi.
Sürüngenler çoğunlukla hareket edebilmek için en az 20 santigrat derecelik ortam sıcaklığına ihtiyaç duyarlarken, tuataralar soğuk havaya pek aldırış etmiyorlar.