BABA OLACAKTIM, BABAMI KAYBETTİM
Fares Ekrem olayın ardından şu satırları yazıyor: Acımda, bir intikam arzusu yok. Çünkü beyhude olacağını biliyorum. Ama aslında, yas tutan bir oğul olarak İsraillilerin terörist olarak tanımladıklarıyla, Gazzeyi işgal eden İsrailli pilotlar ve tank personeli arasında fark görmekte zorlanıyorum. Babamı parçalarına ayıran pilotla, küçük bir roket ateşleyen militan arasındaki fark ne? Bu soruya bir yanıtım yok, ama tam ben baba olmak üzereyken, babamı kaybettim.
FİSK İSRAİL ALTIN TABAKTA ZAFER SUNDU
Independentın deneyimli Orta Doğu muhabiri Robert Fisk de İsrailin bölgeye gazetecilerin girişine getirdiği yasağı eleştiriyor. Fisk bu yasağın İsraile yarardan çok zarar getireceği görüşünde: İsrailin eski Sovyetlerin dünyanın gözlerini savaşa kapama taktiğini kullanması şaşırtıcı olmayabilir. Ama bu, Batılı gazeteciler yerine, Filistinlilerin sesinin yayınları doldurması sonucunu getiriyor. İsrailin hava ve topçu saldırılarının altındaki insanlar, çok sayıda televizyonun empoze ettiği suni denge kaygısı olmadan, yaşadıklarını daha önce hiç olmadığı kadar çok televizyonlara, gazetelere ve radyolara anlatıyorlar. Tabi diğer yandan Gazzede Hamasın aldatıcı açıklamalarını sorgulayacak hiçbir Batılı yok. Bu, İsrailin Filistinli militanlara altın tabak içinde sunduğu bir başka zafer.

İsrail bir gecede 30 hedefi vurdu


Gazzede insani durum ağırlaşıyor


İsrail: Uluslararası toplum çok anlayışlı

Guardian yazarlarından Simon Tisdall, İsrailin Gazze saldırısına sessiz kalan Barack Obamanın, Araplar nezdinde puan kaybettiğini söylüyor: Obamanın Müslüman dünyası ve özelde Ortadoğu ülkeleriyle yeni bir başlangıç yapma şansı, İsrailin Gazzedeki Filistin hedeflerine karşı her saldırı dalgasıyla birlikte azalıyor gibi görünüyor. 20 Ocakta işbaşına geleceğini düşünürsek, bu hiç de adil değil. Ama savaşlar Washingtondaki yemin törenlerini beklemiyor.
EL FETİH VICHY REJİMİ GİBİ OLACAK
Guardianın Gazzedeki gelişmeleri yorumladığı başyazısının başlığı ise Zafer içi boş bir kelime olduğunda. Dikkat çeken satırlar şöyle: Eğer BM kara operasyonu sürerken kenarda beklerse, Batı Şeriadaki El Fetih yönetimi, Filistin sokaklarında, giderek artan oranda, sadece işbirlikçilik yapmaya yarayan Vichy rejimi gibi görülecek. Batı Şeriadaki Filistin örgütleri arasında geçen hafta görülen ayrılık, bir tür onay gibi yorumlanmamalı. Gerçek bir öfke de var. Hem de en kötü türünden, etkili bir liderliğe sahip olmayan bir öfke. İsrail güçlerinin girdiği bu siyasi tuzaktan sadece bir çıkış yolu var: O da acil bir ateşkes. Bu Hamasın elini güçlendirebilir. Ama topyekûn bir askeri zafer kadar değil
TÜRK ARAP GÜCÜ BÖLGEDE GÖREV ALABİLİR
İsrailin Gazze Şeridine kara harekâtı başlatması bugünkü Alman gazetelerinde öne çıkan yorum konusu.
Frankfurter Rundschau gazetesi, İsrailin müdahalesinden sonra bölgede durumun ne olacağı sorusuna yanıt arıyor: Silahlar sustuktan sonra ne olacak? Bir Türk- Arap askeri barış gücünün bölgede görev yapması alternatif olabilir, ama şimdiye kadar ne Ankara hükümeti ne de Arap ülkelerinden herhangi biri bu çözüm yönünde çaba harcamadı. Avrupa Birliğinde de durum aynı. Birlik Ortadoğu konusunda çekimser davranıyor. Hamasın dışlanması politikası başarısız oldu. Bu politika, tarafları içinden çıkması zor bir yola, Filistinlileri de insani bir felakete sürükledi.
HAMAS SEMPATİ TOPLUYOR
Frankfurter Allgemeine Zeitung gazetesi İsrailin Gazze harekâtını genişletmesinin krizi tırmandıracağı ve ateşkesin de artık uzak bir ihtimal olduğu yorumunu yapıyor: İsrail, Hamasın roket saldırılarını nihai bir şekilde durdurmak için kara harekâtının gerekli olduğuna inanıyor. Havadan yapılan bombardımanın Hamasın saldırı gücünü tamamen kıramayacağı ve siviller arasında can kaybına yol açtığı düşüncesi kara harekâtında karar kılınmasına yol açmış olmalı. Başbakan Olmertin dediği gibi kara harekâtının kaçınılmaz olduğu, tartışma götürür. Sivillerin ölmesini propaganda malzemesi yapan ve dünya kamuoyunun büyük bölümünde sempati toplayan Hamas, İsrail birliklerini kanlı bir savaşa çekmeye çalışacaktır. Ateşkesin ön şartı roket saldırılarının ve silah kaçakçılığının durmasıdır. Ancak İsrailin sınır kapılarını açıp Gazze Şeridindeki ablukayı kaldırması da en az o kadar gereklidir. Bütün bunların gerçekleşme şansının en aza indiğini ve barışın hayal olarak kaldığını görüyoruz.
HAMAS EL KAİDE OLABİLİR
Berlinde yayımlanan Tageszeitung gazetesi ise, İsrailin kara harekâtı ile Filistinde radikalleşmenin artacağını savunuyor. Gazze Şeridindeki bu savaş gelecek kuşak Filistinlileri de aşırı derecede radikalleştirecek. Böyle giderse Hamas, El Kaidenin yerini alabilir. Avrupa ülkeleri ve ABD izledikleri politikayı tamamen değiştirmek zorunda kalabilirler. Gerçek olan tek şey, bu savaşın enkazı altında büyüyecek nefretin dünyanın nefesini tutmasına neden olacağı
Berliner Zeitungdaki yorumdaysa İsrailin kara harekâtının şimdiye kadar sürdürülen diplomatik çabalardan daha hızlı geliştiğine gönderme yapılıyor. Yorumda şu satırları okuyoruz: İsrail Hamasa, sonunda zafer kazanan taraf oymuş gibi durmasın diye kalıcı darbeler vurmaya çalışıyor. Sonuç umduğu gibi olur mu bilinmez. Aralarında İsraillilerin de bulunduğu uzmanlar, Hamasın askeri açıdan oldukça zayıflamasına karşılık bu savaşı siyasi açıdan atlatacağından yola çıkıyorlar. Oysa İsrailin güneyinde güvenliğin sağlanması Hamasın desteği olmaksızın mümkün değil. Mısır sınırındaki uluslararası güç bunu sağlayamaz. Filistin lideri Mahmud Abbas ya da El Fetih de, Güney İsrailde güvenlik konusunda herhangi bir adım atamaz. Abbas ve El Fetih, bir buçuk senedir bölgeye ayağını bile basmadı. Gazzede bir barış gücünün konuşlandırılması planıysa şimdiye kadar sadece kâğıt üstünde kaldı.