‘Asıl özür dilemesi gereken Bush’
Dünya
Ortadoğu
Irak
AB
ABD
Kıbrıs
ABD'nin Seçimi
Genel
Balkanlar
Dünya basını
G.Asya-Pasifik
O.Asya-Kafkaslar
Güney Amerika
Afrika
Video
Foto Galeri
Türkiye
Dünya
Ekonomi
Spor
Teknoloji
Sağlık
Kültür Sanat
Yaşam
Hava Yol
Yeşil Ekran
Eğitim
Moda
Otomobil
Doğuş Yayın Grubu
NTV
NTVSPOR.NET
NBA TV
NTV Radyo
Eksen 96.2
NTV Yayınları
NTV Tarih
N. Geographic
 
NTVMSNBC Anasayfa » Dünya » Dünya basını

‘Asıl özür dilemesi gereken Bush’

El Kuds El Arabi gazetesi genel yayın yönetmeni Abdulbari Atwan, Iraklı gazeteci Muntazar El Zeydi’nin Bush’a pabuç fırlatmasını değerlendirdi. Yazara göre olayın ardından özür dilemesi gereken Iraklı gazeteciler değil, Bush’un kendisi.


 DİĞER HABERLER


Abdulbari Atwan *
NTV-MSNBC
Güncelleme: 11:58 TSİ 19 Aralık 2008 Cuma

LONDRA - Irak’ın işgalinden altı yıl sonra, ‘özgürleştirici’ Amerikan başkanının veda ziyaretinin, ‘özgürleştirilmişlerin’ kutlamaları ortasında gerçekleşmesi öngörülüyordu. Bu kişilerin havaalanı yolu boyunca ve başkent Bağdat’ın göbeğindeki Firdevs meydanında Amerikan bayrakları taşıyarak saf tutmaları, ülkelerini ‘özgürleştiren’ bu kahraman Amerikan liderine şükranlarını ifade etmek için sevinerek dans ve müzik eşliğinde bayrakları sallamaları öngörülüyordu. Fakat bütün bunlar yaşanmadı. Amerikan başkanı Bağdat’a yoğun güvenlik önemleri ortasında sızarak vardı ve El Hadra bölgesinden (Yeşil bölgeden) kesinlikle ayrılmadı. Başbakan Maliki ve yeni Irak’ın cumhurbaşkanı Celal Talabani’nin, ziyareti önceden bildiklerinden kuşkuluyuz. Hatta önceki ziyaretler gibi sürprizle karşıladıklarını düşünüyoruz.
Haberin devamı

Iraklılar Başkan Bush’u güller, kokular ve sokaklarda ettikleri danslarla değil, ayakkabıyla karşıladılar. ABD başkanı Maliki ve George W. Bush’un yaptığı toplantıyı dinleyen ve Iraklılara yönelik “kazanım ve ikramları”, ülkelerinin işgal edilişi olarak niteleyen bir gazetecinin yaptığı gibi...

Ayakkabının özellikle de bir gazeteci tarafından bir düşünceyi ifade etmenin aracı olarak kullanılması, birçoklarının gözünde tuhaf ve meslek adabına uymayan bir eylem. Fakat ülkesinin kötüleşen şartları ve Amerikan ‘özgürleştirmesi’ sayesinde yaşadığı hayal kırıklığı ve yenilmişlik duygusunu dikkate aldığımız zaman, eylem gayet anlaşılır.

ÖVÜNÜLEN YENİ IRAK BİR TOPLU MEZAR
Başkan Bush’un övündüğü yeni Irak, toplu mezara, öldürme, gasp ve yağmalama sahasına dönüştü. Beş milyon Irak evladı, bu yeni ülkenin parlak demokrasisinden ve insan haklarındaki temiz sicilinden kaçtı. Talabani, Amerikalı misafirinin huzurunda yaptığı konuşmasında, övgü dolu sözlerle bu sicile açıklık getirdi.

Saygın sosyalist solcu lider Talabani, Başkan Bush’u ‘Ülkemizin kurtarılmasında bize yardım eden ve cesur liderlikten beslenen Irak halkının büyük dostu’ şeklinde niteleyerek, “Elimizde demokrasi ve insan hakları var. Ayrıca peyderpey büyüme de gerçekleşiyor” diyordu.

BÖYLE DOST VARKEN, DÜŞMANA NE GEREK VAR?
Bu cesur büyük dost, ülkeyi yıkıma uğrattı, halkından yüz binlercesini öldürdü, içerde ve dışarıda yaklaşık çeyrek milyon kişiyi evinden etti, iç savaşı ve mezhepçi bölünmeyi getirdi, Irak’ı dünyanın en fazla yolsuzluğa bulaşmış ülkesi haline getirdi. O halde düşmanlara ne kaldı? Meşhur bir İngiliz sözünün de dediği gibi böyle bir dost varken düşmana ne hacet.

Tarihin en büyük devletinin, silah ve mühimmat bir yana kurşun kalem ithal etmesi dahi yasak olan ve hiçbir hukuki gerekçe olmaksızın 13 yıldır ambargo altında tutulan bir ülkeye saldırmasının ve bunu da uluslararası meşruluğu skandal şekilde ihlal ederek yapmasının cesurluk neresinde?

Evet başkan Bush, Talabani, Maliki ve ülkelerine saldırılmasını kolaylaştırmak isteyen herkesin dostudur. Fakat Bush işgalcilere karşı direnen, Arap ve İslam ümmetinin bütün sorunlarına destek olan Irak halkının ezici çoğunluğunun ise dostu değildir.

Başkan Bush’un ve onun Irak’taki katliamlarına katılan gerek Iraklı, gerek Amerikalı yetkililerle işbirliği yapan herkesin hak ettiği ceza, adil bir mahkemede sanık sandalyesinde yer almalarıdır Ve bunun Ebu Gureyb cezaevinde işkenceye maruz kalmış; Felluce, Basra ve Kaim’de ve Irak’ın dört bir yanında şehit olmuş Iraklı kurbanların huzurunda gerçekleşebilmesidir.

ÖZÜR DİLEMESİ GEREKEN ABD BAŞKANIDIR
Bazı Iraklı gazetecilerin üzüntülerini ifade etme haklarına itiraz etmesek bile, arkadaşlarının yaptığından dolayı Amerikan başkanından özür dilemelerine katılmıyoruz. Zira Irak halkından özür dilemesi gereken kişi, evlatlarının kanını döken ve mükafat talep etmek için gelen Amerikalı başkandır. Bu Iraklı gazeteci arkadaşımız, bu suçlu başkana uygun olduğu düşünülen araçlarla ifade özgürlüğünü kullanmıştır.

Altı yıl önce Arap ve yabancı televizyonlar ‘Irak’taki büyük Amerikan fethinin’ coşkunluğu içinde, Irak eski devlet başkanı Saddam Hüseyin’in resmine sapkınların ve kandırılmışların sevinci ortasında ayakkabısıyla vuran Iraklının karesini yayınlamıştı. İşte şimdi tarih tekerrür ediyor. Birçok Iraklı, Saddam Hüseyin’e itibarını veriyor ve ayakkabıyla resmini değil, başkan Bush’un bizzat kendisini vuruyor.

Bu gazeteci bütün dünyanın önünde Irak’ın gerçek yüzünü, ülkesini ‘özgürleştirenlere’ ve kendisini yönetenlere dair bakış açısını temsil ediyor.

* Londra’da yayımlanan El Kuds El Arabi gazetesi, Genel Yayın Yönetmeni, 15 Aralık 2008, Arapçadan çeviri: HALİL ÇELİK

 

Ana Sayfa | Türkiye | Dünya | Ekonomi | Sağlık | Yaşam | Teknoloji | Kültür Sanat | Doğal Hayat | Eğitim | Moda
Spor | Hava Yol | İletişim | Yardım | İzleyici Görüşleri | Reklam Seçenekleri | Hukuki Şartlar & Gizlilik Hakları