Ruanda, yaşadığı soykırımın yankıları dünyada sürerken, 2000 yılında ‘normal’ düzene geçti; yeni bir anayasa hazırladı. Anayasaya parlamentodaki koltukların yüzde 30’unun kadınlara ayrılması hükmü kondu.
2003 yılında yapılan seçimde de, soykırım nedeniyle ülkedeki erkek nüfusun azalmasının da etkisiyle; halk çoğunlukla kadınlara oy verdi.
Ve IPU’nun (Inter Parliamentary Union - Parlamentolar Birliği) 2007 tarihli “Ulusal Parlamentolarda Kadınlar” (Women in National Parliaments) raporu gösteriyor ki; bugün parlamentolarında kadın milletvekillerinin temsiline göre sıralanan 189 ülke arasında, Ruanda yüzde 48.8 ile birinci sırada.
Ruanda dünyanın “en çok kadın milletvekili” olan ülkesiyken, Türkiye “benzeyip benzemeyeceği” tartışılan Malezya’yla birlikte 100’üncü sırada.
Avrupa ülkeleri arasında en düşük kadın temsilcisi oranı ise, yüzde 12 ile Fransa’ya ait. Ruanda’nın ardından en üst sıralarda İsveç, Finlandiya, Costa Rica, Norveç ve Danimarka’nın bulunduğu listede Küba 8’inci, ABD ise 67’nci sırada. Rusya da, listenin en son sıralarında...
Bu arada, Irak ve Afganistan da, Ruanda gibi, savaş sonrası hazırladığı anayasada, parlamentolarında kadınlara kota sistemini hükme bağladı.
