|
|
|||||
![]() |
| Bu yıl da, yine her taraf pırıl pırıldı. Çünkü Nevruz yaklaşıyordu. Ama havada, bu temizliğe paralel bir gerginlik de seziliyordu. Çünkü Şii inancına göre matem ayı olan Muharremin Nevruz Bayramına denk gelmesi Nevruz kutlamalarındaki coşkuyu da riskli hale getirmişti.. Çünkü yas ayındaki coşku, resmi dini Şia olan İran İslam Cumhuriyetinde, en azından pek hoş kaçmayacaktı. Muharrem ve Aşura ayında Peygamberin ikinci torunu ve Şiilerin 3. İmamı, Hz. Alinin küçük oğlu Hz. Hüseyin 1300 yıl önce Muharremin 10. günü (Aşura) Kerbelada Yezid tarafından öldürülüşünün anıldığı gündür. Bu yüzden İranlılar bu ayda ve özellikle Aşurada Hüseyini anmak için yas tutarlar. Başkent Tahrandan en uzak köylere kadar, Aşura günü genç - yaşlı kendini zincirle döven erkeklerden oluşan kalabalıklar, sokaklarda ağlayarak bu dini ritüeli yaşatırlar. Her tarafa asılan siyah bayraklar ve Hüseyinin canı için kesilen kurbanların etleri ve pilavlar ile içecekler de kapı kapı dağıtılır. Bu yıl, Muharrem ile Aşuranın çakışması nedeniyle dini lider Ayetullah Hamaney, İran halkına seslenerek önceliği Muharrem ayına vermelerini ve İmam Hüseyine saygı göstermelerini istedi. Daha radikal muhafazakar gruplar her tarafta bildiri dağıtarak Muharrem ayında Nevruz kutlanmamalı, yoksa Allah başımıza doğal afetler gönderir diyerek halkı korkutmaya çalıştılar. Reformcu ve muhafazakarların kedi-fare oyunu böylece bir kez daha sahnelendi ve Reformcular da, Muharreme saygı gösterilmesi gerektiğini ama Nevruzun da milli bayram olduğu için kutlanmasını söyleyerek karşı propagandaya başladılar. Muhafazakarlar ise, İran halkının beyni ve geleneklerinden milli bayram kutlamalarını silmek için gösterdikleri çabayı Din elden gidiyor diye sürdürdüler. Sonuçta, çareyi yine halk kendisi buldu ve politikacılara yol gösterdi. Muharreme denk gelen ve her yılın son Salı gecesi sokaklarda ateşler yakarak maytaplarla, havai fişeklerle kutlanan Çarşamba Suri kutlamalarını gençler ani bir kararla bir hafta önceye aldılar ve böylece Muharrem ile çakışmaktan kurtardılar. Böylece, hem kendilerini hem de politikacıları gereksiz bir çatışmadan kurtarmış oldular. 15 günlük büyük Nevruz tatili geldiğinde ise zenginler genellikle yurtdışını tercih ederken, orta halli ve çalışan sınıflar bayram tatillerini genellikle Kuzey İranda Hazar Denizi kıyısında aile ve arkadaşlarıyla geçirdiler. İranın yüksek tansiyonlu siyasal yaşamı da bayram tatilinde biraz olsun sakinleşti ve siyasi kanatlar kavgasız günler geçirdiler. Nefessiz çatışmaların aynası olmaktan kurtulamayan gazeteler ise iki hafta boyunca yayınlanmadı ve okurlara 2 hafta bayram izni verdiler. Sonuçta da, kavgalardan bitkin durumdaki halk, 15 günlüğüne de olsa kafa dinledi ve yeni yılın ilk iş günü olan 3 Nisan Çarşamba günü büyük bir sürpriz ile, Tahran neredeyse onyıllardır görülmedik 5 dakika süren bir dolu fırtınası ile yaşama başladı. Her taraf beyaza boyandı. Şimdi herkes, bunun kötüye değil iyiye işaret olduğuna ve yeni yılda siyasi havanın eskisinden biraz daha sakin olacağına inanmak istiyor. | ||||
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Ana Sayfa | Güncel | Dünya | Ekonomi | Sağlık | Yaşam | Teknoloji | Kültür & Sanat | Spor | Hava Durumu | Haber Özetleri | Arama | NTVMSNBC Hakkında | Yardım | Spor Yardım | Tüm Haberler | Araçlar | NTVMSNBC Reklam Seçenekleri | Hukuki Şartlar & Gizlilik Hakları |
|||||||||||||||||