Home page
Haber Menüsü


Untitled Document

Konuk: Karikatürist Nuri Kurtcebe

Gani Müjde: Efendim, merhabalar. Nazım Hikmet'in ünlü eseri Kuvai Milliye Destanı, bu aralar yeniden kaleme alındı. Ama tabi ki şiir olarak değil, çizgi roman olarak. Ve bunun şu anda yaratıcısı Nuri Kurtcebe, bizim Nuri ağabeyimiz.. Aslında aramızda çok yaş farkı yoktu o zamanlar...

Nuri Kutcebe: Saygınlıktan dolayı...

Gani Müjde: Sonradan geldiğimiz, hep bizden öncekilere ağabey derdik.

Nuri Kurtcebe: Bizim kuşağımızın öyle bir saygısından kaynaklanıyor.

Gani Müjde: Nuri ağabey burada. Sevgili Nuri Kurtcebe, öncelikle müthiş bir şey. İlk defa görüyorum ben de. Burada Oğuz Aral'ın bir önsözü var. '30 yıl önce beraber çalıştığım Nuri Kurtcebe'nin bu eserinin minik bir köşesinde belki benim de minik bir payım vardır umuduyla böbürlendim' diyor. Aslında bütün Gırgır kuşağı gibi biz de böbürlendik. Çünkü çok güzel bir şey çıkmış ortaya.

Nuri Kurtcebe: Çok teşekkür ederim.

Gani Müjde: Biraz geriye dönelim o zaman. Kurtcebe'nin yıllar önce karikatüre nasıl başladığına... Bildiğim kadarıyla bir asker babanın oğlu olarak başlamışsın..Hemen orada bir tespitim var, o kadar çok asker çocuğu karikatürist var ki.. Nedir bu, nedeni nedir? Niye askerlerin çocukların asker olmuyor da, karikatürist oluyor?

Nuri Kurtcebe: Valla başta asker çocukları karikatürist oluyor... Rahmetli Mehmet Polat ağabeyimiz vardı, kendisi askerdi. Can Barsan vardı. Onların neden karikatürcü olduklarını bilmiyorum ama benim herhalde günde üç yoğun temiz sopamdan dolayı olabilir, yani... Üç öğün sopam vardı benim, sabah, öğle, akşam, hiç sekmez. Asker tayını gibi...

Gani Müjde: Niye öyle? Çok mu yaramazdın?

Nuri Kurtcebe: Ben de yaramazdım. Yedi mahallenin çete başıydım. Evlere, okullara sığmayan bir çocuktum. Babam şehrin, nahiyelerin kazasının, dağların eşkiyalarıyla başediyordu da benimle edemiyordu. O yüzden de biraz fazla sopa yedim. Ama şimdi diyorum ki, eline sağlık babacığım. İyi ki dövmüşsün. Karikatürcü oluyor demek ki, sopayı yiyince...

Gani Müjde: Bu arada kılık kıyafet zorunluluğundan dolayı okul adını söylüyorsun. Neydi o kılık kıyafet ki, neyin içine girmedin?

Nuri Kurtcebe: Kravatı sevmedim... Hiç takmadım. Kravat da beni takmadı. Okullar da beni takmadı. Bilmiyorum, öyle prototip içerisine, sanatçı kafası mı nedir, bilemiyorum ama... yakıştıramıyorsun böyle herkes gibi olmayı. Önlüğü de giymemiştim ben ilkokulda. Kravata karşı da, cekete karşı da, alınma sakın, herkesin giydiği kıyafetlere karşı bir allerji, bilemiyorum yani.

Gani Müjde: Bu ceketi sadece ben giyiyorum.

Nuri Kurtcebe: Pahalı da bir ceket, belli zaten.

Gani Müjde: Taksitle aldım. Peki, sonra Mimar Sinan Üniversitesi'ne giriyorsun.

Nuri Kurtcebe: 1970... Devlet Güzel Sanatlar Akedemisi Yüksek Resim Bölümü... Birazcık da Dev-Genç Başkanı... Öyle saygınlığı vardı Dev-Genç'in...

Gani Müjde: Mimar Sinan Üniversitesi'nde kürsü gibi söyledin ki...

Nuri Kurtcebe: Öyle, kürsü gibiydi ama. Saygınlıktan kaynaklanan bir şeydi. Silahlar milahlar taşınmıyordu. O gerçekten devrimin ciddi bir kültürle, sanatla olacağına inanan bir kuşak olduğumuz için.. Sonra çoğu arkadaşlarım silahları tercih ettiler. Yazık oldu. Ben de dedim, bana yakışacak tek silah varsa, o da kalemdir, herhalde. İşte, Babaıali'nde Cağaoğlu'nda kalemşör olarak... Oğuz abiyle de tanışma şansı da aynı yıllara rastlar..

Gani Müjde: Gırgır'dan önce futbolculuğa gelmek istiyorum. Geçmişte futbolculuk var.

Nuri Kurtcebe: Hepimizin içinde olan bir şey...

Gani Müjde: Hepimiz mahallede oynadık ama sen biraz profesyonelliğe taşıyabildin mi?

Nuri Kurtcebe: Ayağım müsaade etmedi. Taşımak üzereydim. Galatasaray genç takımını, Adalet, Galata, 3. Amatör küme. Futbolcu deyince aslında benim bir de futbolculukta bir ilk olma şeyim var, uzun saçlarımdan dolayı. Türkiye'nin ilk uzun saçlı futbolcusu benim aslında. Ama, yani profesyonellikte. Şimdi ortadan ayırıyorum. Eskiden nereden ayıracağımı bilemiyordum. O saçlarla top oynamak da zor. Futbol da zor bir oyun aslında. Doğuştan biraz kuvvetli olmak lazım. İstediğiniz kadar yetenekli olun...

Gani Müjde: Türk futbolunun unutulmaz futbolcusu Metin Oktay'la olan yakınlık nereden?

Nuri Kurtcebe: Metin ağabeyim, benim manevi babamdır. Ben onun manevi oğluyum. Babam, öldükten sonra... Tesadüfen bir hastane ziyaretinde babamla tanışmış Metin Oktay. Ondan sonra söz vermiş babama, merak etmeyin, ben bakarım ona, demiş. Metin ağabeyim bana çok baktı. Allah gani gani rahmet eylesin, çok yardımcı oldu bana. Okul taksitlerimi verdi. Kendi evinde yatırdı, kaldırdı. Çoğu kimse bilmez.

Gani Müjde: Ben de yeni öğrendim mesela.

Nuri Kurtcebe: Metin ağabeyinin çok farklı insan olduğunu... iyi ki sordun bunu. Buradan da onu yadettim...

Gani Müjde: Sadece güzel goller bırakmamış, bir de güzel çizer bırakmış.

Nuri Kurtcebe: Sağol Gani, o senin güzelliğin. Gerçekten Metin Ağabey çok büyük insandı. Şunu söyleyeyim Metin Ağabey için: bugün mesela Galatasaray-Beşiktaş maçı oynanıyor ki, bayağı ciddi bir maç. Veya Galatasaray, Beşiktaş, Fener, üç büyüklerin maçları oynanıyor. Fakat hiçbir futbolcu maçtan önce karşı tarafın taraftarından tribüne çağrılmıyor. Metin, buraya, diye çağırırdı Beşiktaş seyircisi, Fener seyircisi. Ve attığı golleri önce golü yiyen kaleci alkışlar, gider Metin ağabeyin elini sıkar. Bunları gördük biz.. Ve Fenerbahçe seyircisi Metin Oktay'dan yediği golü ayağa kalkar alkışlardı. Bugünkü holiganlara mesaj olsun buradan.

Gani Müjde: Gelelim Gırgır'a... Gırgır'da Oğuz Aral'la nasıl tanıştınız?

Nuri Kurtcebe: Oğuz ağabeyde Radar Reklam'da tanıştım. Daha Gırgır ortada yokken, Radar reklamda, rahmetli Yalçın Çetin'in yanında karton film çizerken tanıştım. Yalçın ağabey öğle yemeklerine çıktığı zaman Radar reklamda, bana derdi ki, Nuri içeri kimseyi sokmayacaksın. Sevmezdi yabancıları filan.. Ben tamam Yalçın ağabey, dedim. Oturdum. Ali kıran baş kesen gibi oturuyorum orada. Bir yandan da karton film çiziyorum. Almışım ya öyle bir paye şimdi Yalçın ağabeyden. Bir baktım bir gün böyle kara gözlüklü, deri ceketli, uzun boylu bir insan geldi. Nereye gidiyorsun, dedim. Paldır küldür girdi. Bir dakika, nereye gidiyorsun siz, dedim. Yalçın Çetin'i göreceğim, dedi. Yalçın ağabey yok, şu anda, siz kimsiniz, dedim. Azarlar gibi, kapıdan nasıl girdiyse... Ben, Oğuz Aral, dedi. Buyur ağabey, dedim. Oğuz ağabeyle öyle tanıştık. Geldi baktı çizgilerime... Sen, gel Cağaloğlu'na, Günaydın gazetesine, ben bir mizah dergisi çıkartacağım, dedi. Oturup, çalışır mısın benimle, dedi. Öyle tanıştık. Yani kimse yoktu.

Gani Müjde: Peki, Gırgır'da Gaddar Davut diye unutulmaz bir tiplemen vardı. Onu albüm haline getirdin mi, daha sonra?

Nuri Kurtcebe: Geldi ama iyi bir adresten çıkmadığı için pek... Aslında düşünüyorum. Çünkü çocuklar söylüyorlar.

Gani Müjde: Sanki onların zamana ait bir bağı da yok. Bugün de aynı lezzetle okunabilir diye düşünüyorum. Güncel espri peşinde koşmuyordu, yani.

Nuri Kurtcebe: Öyle.. Ama bir zamanda da yapmıştı, o güncel esprileri... Mesela o devrin başbakanını...

Gani Müjde: Nasılsa onlar aynı başımızda... Değiştirmeye bile gerek yok.

Nuri Kurtcebe: Espri de aynı... Kendileri değiştirdiğin zaman espriler cuk oturuyor zaten.

Gani Müjde: Adamlar da aynı zaten...

Nuri Kurtcebe: Adamlar aynı. Zihniyet aynı.

Gani Müjde: Peki, burada mokok kelimesi çıkmıştı. Gaddar Davut'larda... Bir de Türkiye'deki kültüre armağan ettiğin bir kaç sözcük var. Maganda mesela...

Nuri Kurtcebe: Maganda sözcüğü bana aitmiş diyorlar.

Gani Müjde: İlk sen kullandın, ben de öyle hatırlıyorum çünkü.

Nuri Kurtcebe: Magandalardan önce mıkılar var. Mıkı nedir diyeceksin.. Komik bir şey. Askerde çıktı mıkık. Asker ocağına gittiğiniz zaman insanları diziyorlar böyle kışlada. Sanatçıları, zenaatçıları seçecekler. O zaman soruyorlar, sen ne yaparsın diye. Kimisi marangozum diyor, geç... Ben, duvarcıyım, diyor. Sen de şöyle geç. Bana geldi, komutan. Sen ne yapıyorsun, dedi. Ben, karikatüristim komutanım, dedim. O ne ya, dedi. Karamotoruz... Kara motor mu? Yani birazcık burası Sıvas, Temeltepe.. Birazcık böyle şehirlerden, medeniyetlerden uzak yerler. Asker ocağı işte burası. Kimin ne olduğu belli değil ki. Genelde karikatürün ne olduğu bilinmeyebilir bir astsubay tarafından. Bir general, albay, yarbay bilir de, karikatürü. Ama eğitimde bir astsubay, bir çavuş, bir başçavuş bilmeyebilir, yani. Bu normal bir şey. Komutanım, dedim, karikatür, komik çizilir. Sen komik mi çiziyor musun... Komik çizen adam. Karikatürü anlatamıyorsun bir türlü. Sen, mıkı mısın, dedi. Çünkü, garnizonlarda, tugaylarda, anadoluda sinemalardan önce Walt Disney'in miki filmleri oynatılır. Miki de aslında, güzel türkçe konuşabilenin telaffuz edeceği bir şey, noktalı. Miki de diyemiyor, mıkı, mıkık... Orada kendiliğinden çıktı. Mıkık oldu, mokok.. Mokok oldu, makak... Makaktan maganda... aslında mağara kelimesi var. Yani, biz böyle etrafta bugün rahatsızlık duyduğumuz insanlara, kabalığından ötürü rahatsızlık duyduğumuz insanlara bizim ağabeylerimizin söylediği gibi burada telaffuz edemeyeceğim. Kaba lafları söylemeyip, onları magandalıkla, incelttik yani resmen. Magandayı incelttik de ne oldu. Adam sahip çıktı, maganda kelimesine. Çünkü şehirde hiçbir şey olamamış insan... Şehre geliyor... telefon etti köyüne. Anne ben burada magandaymışım, meğerse, dedi. İftihar etti.

Gani Müjde: Maganda deyince, karşılığı var mı hakaret olarak sözlükte.

Nuri Kurtcebe: Öyle bir şey yok.

Gani Müjde: Açıkladın şimdi magandanın ne olduğunu... Hiç de kötü bir şey değil.

Nuri Kurtcebe: Kötü bir şey değil ama yenilecek yutulacak bir şey de değildir. Bir insan kendine magandalığı yakıştırmamalı.

Gani Müjde: Nazım Hikmet'in Kuvai Milliye Destanı ve çizen Nuri Kurtcebe... İşte bu güzel ortaya çıkmış. Ben öncelikle bu kitapla birlikte öğrendim. Çok önemli bir hastalığı yendiğini.. Buna çok sevindim. Bir de çok fazla insan sordu, nasıl yapmış bunu, diye. Bana, stüdyoya girerken, ne olursun, benim için de sor diye. Çünkü biliyorsun, toplum kanser çok ciddi bir yara. Ve üstelik akciğer kanseri gibi türünün kötü örneklerinden birini yenmeyi başarmışsın. Öncelikle aramıza hoşgeldin, yeniden... Bunun hikayesini de senden duymak isterim.

Nuri Kurtcebe: Aslında bizim içimizdeki çizme hastalığı var ya.. Kanserden manserden çok daha büyük bir hastalık. Kanser çok küçük kalıyor, bunun yanında.

Gani Müjde: Bu kitabı çizmeye başladığında hastalığı öğrenmiş miydin? Yoksa hastalık aşamasında mı çizdin?

Nuri Kurtcebe: Yarısına doğru öğrendim. Demin dediğim gibi, çizme çok daha büyük hastalık. Biliyorsun bunları. Çizme çok daha büyük hastalık. Kanser, çok küçük bir şey kaldı bunun yanında. Şunu da söyleyeyim, başında söylemeyi unuttum. Yıllar sonra burada seninle tekrar karşılaştığım için çok büyük mutluluk duyuyorum. Bu benim gençlik hayalim. Bu öyle böyle mutlaka olacaktı. Herkesin gönlünde yatan bir aslan vardır ya... Bu da benim gönlümde yatan aslandı. Bugüne nasip olmuş.

Gani Müjde: Şiir ve çizgi arasında bu soyut ve somutluk diye bir problem vardı. Şiir, soyuttur. Ama çizgi çok somut. Bunu nasıl somuta indirgedin.

Nuri Kurtcebe: Şiir, dediğin gibi... üstelik de çok eski bir sanat dalı. Yani, insanoğlunun varoluşundan ve konuşmaya başladığından beri olan bir sanat dalı. Ama çizgi roman, 1930'larda, bayağı yeni.

Gani Müjde: Ama mağara duvarlarında da çizgiler var.

Nuri Kurtcebe: Tabi. Var ama orada konuşma balonu yok... Anlatıyor gerçi orada, gerçekten. Çok doğru, mağara duvarlarından başlamış insan çizmeye. Çizgi roman aslında bizim memleketimizde üvey evlat muamelesi gördüğü için çok eskiden beri. Hep gazetelerin süsleme çizgi romanlarıdır. Orada üç karelik bir şey... Oradan çizgi roman anlaşılmaz, takip edilmez. Ben çizgi romancıyım aslında. Aşığım da yani mesleğime... Bunu çizerken, bir de çizgi roman adına da taşıdığım misyon ve ispat etmem gereken bir şey vardı. Çünkü hafife alıyorlar çizgi romanı. Nedir çizgi roman... Bizde Teksas, Tom Miks olarak akla geliyor. Ama çizgi roman öyle bir şey değil. İnsanlar arasında çok büyük bir ileşitim aracı, çok önemli. Bizde gecikmiş bir değeri var. Burada da, yani, çizgi romanın ne kadar önemli olduğunu ispat etmek için de, çizgi romanın da namusunu kurtaracak bir şey olduğu Kuvai Milliye ile beraber ben, çok yapmak istemiştim küçüklüğümden beri. Bu, kanserle manserle nasipmiş. İkisi bir arada olacakmış, demek ki.

Gani Müjde: Hızlandırdı mı çalışmalarını?

Nuri Kurtcebe: Hızlandırıyor tabi. Gidiyorum galiba diyorsun... Bitti işte, ben de buradayım.

Gani Müjde: Senden o zaman yenilerini bekliyoruz. Bundan sonra yeni hayatında hem dolu bir kitap bekliyoruz, yüzlerce kitap, yapabildiğin kadar. Çünkü Nuri Kurtcebe'ler her zaman gelmiyor. Çok teşekkür ederim programımıza geldiğin için. Bugün Nuri Kurtcebe ile beraberdik. Gülümsemeyi ne olur ihmal etmeyin. Her zaman, diyorum, her şeyin en güzel ilacı, gülümsemek ve gülümsetebilmek. Nuri Kurtcebe bunu hem kendisi için hem bizim için yıllardır yapıyor. Umarım şimdi biraz gülümseyebilmişseniz, öyle kalın. Çünkü, biliyorsunuz kahkahaya vergi yok.

 
   
 
 
NTVMSNBC   NTVMSNBC 'ye iyi erisim için
• Microsoft Internet Explorer
• Windows Media Player   kullanın
 
   
  Ana Sayfa | Güncel | Dünya | Ekonomi | Sağlık | Yaşam | Teknoloji | Kültür & Sanat | Spor | Hava Durumu | Haber Özetleri | Arama | NTVMSNBC Hakkında | Yardım | Spor Yardım | Tüm Haberler |
Araçlar | NTVMSNBC Reklam Seçenekleri | Hukuki Şartlar & Gizlilik Hakları